Jak wskazuje w swojej książce Umberto Eco, standardy zarówno piękna jak i brzydoty zmieniały sie zbyt często, by móc mówić o jakimś jednym ponadczasowym, narodowym czy kulturowym pięknie. Współcześni są i bardziej ambitni w procederze tworzenia standardów, i bardziej... hmmm, sfrustrowani (?).
Ciekawe, na ile ludzie zdolni są do poświęceń własnej godności, by choć przez chwilę pobyć w "śmietance". Jakkolwiek wątłej. 

Do poczytania tutaj.